دو زن

آواز خواندن

خیابان
دو زن ایرانی، یکی پنجاه و چند ساله با مدل موی مجعد و با لباس میدی و دیگری با هیکل متوسط و میانسال با مدل موی قیطانی و کت شلوار و کت و شلوار، در یکی از خیابان های شلوغ شهر آهنگی را هماهنگ می خوانند. صحنه با فرم‌های مختلف پراکنده و چیدمانی به سبک کلاژ که دیدگاه‌های مختلف را ترکیب می‌کند، زیبایی‌شناسی انتزاعی به خود می‌گیرد. شلوغی و شلوغی زندگی در اطراف آنها بی وقفه است، با این حال آنها به موسیقی خود اختصاص می دهند، چراغی هماهنگ در میان هرج و مرج.

آفرینش نقاشی چطور می‌تواند به جنبش «زن، زندگی، آزادی» کمک کند؟

سالیانی است که چشم‌هایمان به ندیدن موی آزاد زنان در مکان‌های عمومی عادت کرده است. سالیانی است که چشم‌هایمان را عادت داده‌اند تا دویدن، رقصیدن، آواز خواندن و خندیدن زنان عادی نباشد. با آفرینش نقاشی‌های متنوع از کارهای عادی زنان در مکان‌های عمومی، می‌خواهیم فارغ از جنسیتمان، چشم‌هایمان را به زن، به زندگی و به آزادی عادت بدهیم و امیدواریم که روزبه‌روز این تصاویر بیشتر به واقعیت بدل شوند.

چرا زن زندگی آزادی؟
دو زن آواز خواندن خیابان کوبیسم